Narito ako ngayon, naghihintay sa ipinangako ng Diyos. Nagtatanong ung kailan ka darating… Nakita na ba kita? Saan kita matatagpuan? Minsan ay aking tinatanong kung totoo ba ang kapalaran. Bilang Kristiyano,ako ay naniniwala na may plano ang Diyos sa ating buhay. Lahat ng bagay ay kanyang itinakda…kapanganakan…mga magulang..kaibigan..kabiyak at kamatayan. tulad din ng konsepto ng kapalaran.
Kung gayon ay kailangan ko pa ng pasensya. Marahil ay hindi pa ako handa…o hindi ka pa handa.Ngunit ngayon kita kailangan. Ngayong ako ay nalulungkot… malayo sa mga kaibigan… naguguluhan sa buhay. Kailangan ko ng kakampi.. ng magpapalakas ng aking kalooban… isang taong hindi ako iiwan. Isang taong makakaunawa sa akin… magdarasal para sa akin…isang kawentuhan tungkol sa hiwaga ng buhay.
Nasaan ka? Hinahanap mo rin ba ako? Ipinagdarasal mo ba ako? Kailan magtatagpo ang ating landas? Nakasalalay ba ang ating pagtatagpo sa landas na aking tatahakin? Ngayong liku-liko ang daang aking tinatahak… makakatating ba ako sa iyo?
