Ako ay naghihinagpis… sa aking kulungan. Pakiramdam ko ay mahihirapan akong makawala. Parang nawala ang mahahalagang bagay sa akin. Aking ipinagpalit ang mga bagay na nagpapasaya sa akin sa pansamantalang solusyon… sa tingin ko ay makabubuti. Lagi na lang akong miserable… Bawat araw ay isang mabigat na pasanin na nais ko nang tapusin ngunit di ko alam kung paano. Sana ay sumapit na ang araw na aking matatamo ang hinahangad na kalayaan. Ang kalayaan ng aking puso… kalayaang mag-isip… kalayaang kumilos. Kailan ko kaya muling mararamdaman ang kasiyahang dulot ng pagpapalaganap ng kaalaman… kasiyahang dulot ng palitan ng mga kaalaman. Nasaan na ang ipinangako ng Diyos… ang nakasaad sa aking propesiya… Nais ko nang bitawan ang mabigat na pasanin… Nais ko nang kumawala sa apat na sulok ng aking kulungan.
