Ako ba’y isang guro?
Bakit di makapgturo, puso kong tuliro
Salat sa kasanayan,lagi ay bigo
Di maakit,estudyanteng maluluho
Ako ba’y isang makata?
Bakit tulala,tugma’y bibihira?
Di mawari, nararapat na salita
Aakma sa damdamin,nitongaking tula
Ako ba’y isang artista?
Bakit di makaguhit,di makapinta?
di mailapat, kulay asul at lila
Aking kamay,sa lapis nangungulila
Noon pa man, akin nang pangarap
Humubog ng kaisipan ng mga musmos na liyag
Sa kanila isasalin, dunog at tatag
Mula sa tulad kong lumaki sa hirap
Ngunit kung paano kung puso nila’y sarado
Kanilang iniisap, makasarili, makamundo
Paano itutuwid landas ng mga Anghel
Kung kanilang guro, kasing rupok ng papel
Nag-aagaw buhay, ulirat kong basag
Di makaintindi, di makapalag
Muli sa mundo, ako’y nabihag
Buhay ko ngayon, matamis, masaklap
Huwag na sana kong gisingin
Sa panandaliang pagkakahimbing
Habang puso’y nagpapahinga
Sa mundong di naglalambing
Iibig na muli sa isang diwata
Mukha man niya’y di pa nakikita
Pagdating nya man, noon pa itinakda
Sabik na naghihintay, sa tuwi-tuwina
Lungkot ko’y napawi, di na mag-iisa
Sa mundong bigo, sa aruga’t kalinga
